Van Aangeraakt wist ik het op een gegeven moment. In welk ritme het hartje klopte, hoe het voelde als het wild een been in mijn buikwand stak en ik een hand op mijn buik legde om het weer rustig te krijgen. Ik wist hoe het voelde om ervan wakker te liggen, om trots te zijn op groei, om er strontgenoeg van te hebben als het me misselijk maakte, om vol verwachting te zijn naar het moment waarop het in mijn en uw armen zou worden gelegd.
Ik bedacht een naam, zocht een geboortekaartje uit, at en leefde gezond en gedisciplineerd en gaf uiteindelijk ademloos toe aan de nesteldrang die erbij hoorde. De laatste hevige weeën... en daarna de beschuiten met muisjes.
Vijf maanden verder zijn we nu, en ik heb me weer laten bevruchten. En zoals elke ouder weet: de tweede keer is het net zo spannend als de eerste, maar dan om andere redenen. Zal ook dit kind gezond zijn, levensvatbaar? Zal het wel net zo'n leuk kind worden als dat eerste, dat je zo eigen is geworden? Wordt het een jongen of een meisje, met blond, bruin, zwart, rood of grijs haar? Zal het van jou houden? Hoe klinkt het?
Hoe ga je worden, kindje in wording?
Ik geef het toe: het valt niet mee. Maar wat een daverend mooi proces toch weer.
Het zal mij benieuwen.
Was getekend
Word vast weer bijzonder..precies zoals de moeder..
Alleen al dit blogje doet verlangen naar weer een prachtig kindje van jou! ;)
Geniet van het moois dat komen gaat.
ik zou dat zaad van uw man weleens onder de microscoop willen zien... ;)
Dus je zit weer opgesloten in je hoekje en voelt de gespannen borsten, de strakke buik, de lichte misselijkheid van het ongewisse? Het embryo is ontstaan, het wachten is op het moment dat je wangen weer gaan gloeien en je een trotse moeder in wording bent.....IK wens je nu alvast veel plezier van deze beschreven zwangerschap...
Probeer deze keer wel in 9 maanden te bevallen.
@ Es*: lief!
@ Gewebkijk: kan hoor, ik zal vragen of hij je wat toestuurt.
@ Mack: ik kan je nu vast verzekeren: dat gaat niet lukken. En sterker nog: dat moet je ook niet willen. :-)
Waarom niet? Herman Brusselmans schrijft sneller. En meestal als je zo snel schrijft is het in één keer goed. Nu weet ik wel dat het jouw stijl niet is - de zin moet perfect zijn- maar oké dan, alleen nog over deze tweede mag je langer doen want dit wordt de definitieve doorbraak, daarna verwacht het publiek jaarlijks een boek van je. Of was ik jouw manager niet? Ik ben het even kwijt.
@ Mack: de beste manier om jezelf een trauma en een probleem aan te praten is jezelf vergelijken met anderen. Hij is Herman Brusselmans, ik ben Emma Fasol. En ik zou hem niet willen zijn, en hij mij niet. ;-)
Ik ben in elk geval blij hier jouw hoofd in plaats dat van Herman Brusselmans aan te treffen.
Maar ik ben benieuwd!
De tweede bevalling gaat meestal wat vlotter, ik weet zeker dat we iets heel moois mogen verwachten
Ik wens je een goede vaart en hoop op een behouden aankomst. En dat het niet alleen mooi geschreven zal zijn maar ook inhoudelijk de moeite waard is.
Hoe weet je dat? Best mogelijk dat Herman Brusselmans dolgraag Emma Fasol zou willen zijn. Ha, hij wil wel maar hij kan niet.
Misscien volgend jaar naar http://bit.ly/a90LL0 ?
Heerlijk! Wanneer kunnen we een echo zien?
Ik denk dat ik "Aangeraakt" maar wat naar voren ga schuiven in de rij nog te lezen boeken (ik koop sneller dan ik lees), anders zit ik straks met twee boeken van een schrijfster waarvan ik het werk niet eens ken, alleen maar genoten heb van "wat" logjes.